vrijdag 25 augustus 2023

Menselijk compleet: De reis naar binnen!

Tijd... Tijdens deze vakantie hebben mijn lief en ik tijd gemaakt! Waar we gedurende het “gewone” leven via onze agenda’s, waarschuwingen en bliepjes op onze mobiele devices, en wachtrijen, files en treintijden geregeerd worden door de verabsoluteerde externe klok, die in onze westerse zijnsopvattingen een absolute fysieke werkelijkheid is gemaakt, ontstond tijd tijdens onze vakantie pas als we iets samen belevendigden, als we samen ergens aan begonnen. Subject. Vandaar het gevoel dat we tijd hebben gemaakt, in plaats van dat de tijd ons maakte…

Met het avontuur van SDG naar IDG, gaan we het komend studiejaar 10 keer bijeenkomen. Om de wereld vanuit de huidige on-volhoudbaarheid te transformeren naar een Volhoudbare Wereld (SDG’s), waarin de mensheid weer in balans is met Moeder Natuur, is het noodzakelijk dat we de reis naar binnen maken, naar het diepst van ons menszijn. De Inner Development Goals vormen een kompas. Elk van de 5 Inner Development Goals (1. Zijn, 2. Cognitieve Vaardigheden, 3. Verbinding met de Wereld, 4. Samenwerking en Sociale Vaardigheid en 5. Veranderen: De Transitie naar Volhoudbaarheid realiseren) staat 2 bijeenkomsten op de agenda (ja, ja, toch weer die externe tijd…). IDG 1, Zijn, op 7 september en 19 oktober, betreft een mysterie waar we steeds minder van lijken te begrijpen. Tijdens de vakantie kwam dit op talloze momenten aan de orde. In Zuid Engeland, waar we uiteindelijk 3 weken waren, kwamen we volledig tot rust. Grotendeels offline en off grid, trekkend met onze tent, las Victorine het boek Kinderen van Moeder Aarde voor, van Thea Beckman, uit 1985. Van Dover naar Lands End, het uiterste puntje van Cornwall en weer terug, van kampeerveld naar kampeerveld, kwamen we tot onszelf, en sloeg dit verhaal in als een bom! 1985! Actueler dan ooit!

In dat boek beschrijft Beckman hoe na een kernoorlog, waarin automatische kernbommen op elkaar afgeschoten werden, de mensheid voor meer dan 99 procent verdwijnt. Het verhaal speelt zeshonderd jaar na die kernramp, op Groenland (dan Thule genoemd), waar dan net als in het oude Europa weer een samenleving is ontstaan. Hoewel mannelijke deugden als moed, durf en lef van waarde zijn in het dagelijks leven (jacht, verdediging, bouw), wordt op Thule de mannelijke (masculiene) zucht naar eer, bezit, controle en macht ongeschikt geacht voor bestuur, omdat ze altijd corrumpeert. Daarom wordt Thule geregeerd vanuit het vrouwelijke (feminiene: begrip, inzicht, intuïtie, etc.), telkens afgestemd op verbinding en moeder natuur. Technologie wordt zo min mogelijk ingezet, en ongebreidelde ontwikkeling daarvan (“innovatie”) is niet eens ter sprake. Daarentegen wordt Europa (het Groot Badense Rijk) geregeerd als vanouds door het mannelijke. Het verhaal begint met de komst van een stoomschip uit Europa, om Thule te ontdekken/koloniseren. Dat lukt niet meteen, omdat het vrouwelijke een volstrekt andere logica volgt, dan het mannelijke, maar de Thulenen dreigen toch onder de voet gelopen te worden. Ik moest denken aan hoe de oorspronkelijke Amerikanen door de kolonisten uit Europa werden onder de voet gelopen. In het verhaal staat in Thule verbinden en vertragen ipv tijd centraal speelt.

Tijd maken! Tijdens onze vakantie konden mijn lief en ik vertragen en opnieuw verbinden. IDG 1 – Zijn – heeft een bijzondere verbinding met Inzicht; als je eenmaal iets inziet, is het moeilijk te missen. Bewustzijnsstaat is Levensstaat. Het vrouwelijke principe, zoals Thea Beckman het bijvoorbeeld zo overtuigend beschrijft, heeft in onze globale wereld, nauwelijks of geen plek. Het mannelijke domineert, macht, controle, alles tellen, determineren, het telbaar maken van het Zelf (letterlijk, the quantified Self!), continue sociale vergelijking, leven op de klok, 24/7. Hoe meer wegen, hoe meer files, hoe meer snelheid, hoe minder inzicht, hoe efficiënter, hoe meer schade… Een andere wending is noodzakelijk.

De reis naar binnen. In een prachtige documentaire over het werk van David Bowie die we ook deze vakantie zagen (Moonage Daydream), stelt Bowie met verwijzing naar Nietzsche dat de mens God heeft gedood en zelf God is geworden, maar daarbij desastreuze gevolgen zaait voor de natuur en de wereld, en dat daarom de reis naar binnen (de Moonage Daydream) noodzaak is. Kunst meer dan wetenschap, Natuur boven Technologie, Welzijn boven Welvaart. Een reis die niet langer alleen voor kunstenaars is weggelegd. Het androgyne zijn, mannelijk en vrouwelijk, het verschil tussen Gender en Geslacht, is daarbij essentieel om te verkennen. De LHBTQIA+ beweging werd voor ons, met Thea Beckman en David Bowie in het achterhoofd, betekenisvol en hoopvol, als een afwijzing van eenzijdig mannelijke dominantie, een symbool van de reis naar binnen. Een reis die we allemaal kunnen maken, ook “wetenschappers”, met de IDG’s als leidraad. Ik wens u een mooi academisch jaar toe.

2 opmerkingen:

  1. Mooi Jan Willem de reis die jullie hebben gemaakt ondersteund door verhalen. Vertragen en verbinden gaan het verschil maken. Ik heb het er met veel mensen (veel ondernemers) over.

    Hoe kunnen zij vertragen en waarom dat zo belangrijk is. Bewust niet meegaan in de versnelling om je heen. Ruimte maken. Bewuste keuzes.

    Ik kijk ook uit naar een mooi nieuw studie jaar. Die in september begint met de IDGs delen met 120 studenten bij het Windesheim. Daarnaast voor mij natuurlijk de mooie gesprekken voor de podcast, met juist nu een focus op vrouwen, zoals Diane Manuhuwa en Lisa Doeland.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Top dat ook Windesheim zo open staat voor de IDG's, mensen in verbinding met elkaar, welzijn, boven overal technologie en welvaart na streven is nu belangrijker dan ooit!

    BeantwoordenVerwijderen

Monopoly (SROI2)

Vorige week schreef ik over SROI en het bordspel “ Villagers ”. Mijn zwager wees mij op het beroemde spel Monopoly . De in 1866 geboren Amer...