Tijdens de vakantie, de afgelopen weken zag ik een paar keer een lijstje voorbij komen met daarin mogelijke (toekomstige) toepassingen van (generatieve) AI die goed zouden zijn. De opstellers geven in hun posts aan het begin te kennen dat ze wel degelijk kritisch zijn op de ontwikkelingen in autonome technologieën. Ze hebben hun ogen dus niet gesloten voor gevaren van AI, die op talloze gebieden van monopolisten die ongebreideld hun macht kunnen doen gelden, via het met AI slob innemen van ruimte van echte mensen, tot en met het ongewenst indringen in menselijke contacten met AI assistants etc. Positief, denk ik dan, als ik lees dat deze vakmensen, alvorens de loftrompet te spelen over toekomstige mogelijke zegeningen, er in ieder geval aan lijken te hechten te willen benadrukken dat ze geen onnozele schapen zijn die willoos achter de technocratische trends aan te lopen. Dat ze heus ook zelfstandige, kritische denkers zijn, dat hun brein en denkvermogen (nog) niet door prompten in chat-boxen uitgeschakeld is geraakt.
Bij het doorlezen neemt mijn verbazing toe. Na eerst de kritieken, waar ik me meestal makkelijk in kan vinden (behalve dan dat ze best licht zijn aangezet), lees ik vervolgens de onderdelen waar genAI de mensheid echt kan gaan redden. Steevast staat er iets als genezen van ziektes, helpen de menselijke veroudering langzamer te laten verlopen, helpen met complexe problemen die ons menselijk verstand te boven gaat, bijvoorbeeld open wiskundige vraagstukken (helpen) oplossen. De posts eindigen steevast positief, als mens willen we nu eenmaal graag een positieve boodschap horen (of lezen), dat levert de meeste aandacht (en clicks) op. Wacht even, denk ik na de commentaren onder de posts te lezen, dit lijkt veel op de click-bait formule: aandacht trekken met slecht nieuws en met een goed gevoel eindigen. Kan AI naast wellicht de mensheid uitroeien, uiteindelijk ook niet juist het leven op de planeet redden?
Eerlijk gezegd heb ik na meerdere van de lijstjes met de uiterst positieve beloftes te hebben doorgelezen, een enorme plaatsvervangende schaamte. Het zijn lijstjes van mensen die ik persoonlijk ken, waar ik in het verleden mee sprak, en die niet gek zijn (of waren). Maar bij iedere potentiele zegening is het zo enorm eenvoudig, om direct ernaast de enorme (steevast grotere) gevaren te zetten. Onsterfelijke mensen? Alsof we al niet voldoende een vloek zijn geworden voor het overige leven op de planeet. Oplossen van alle bestaande ziektes? Alsof er niet als bij het indrukken van een uitstulping in een ballon op een andere plek direct een nieuwe uitstulping zal ontstaan. Dan denk ik terug aan een blog die in in 2021 schreef, Waarom Drones gevaarlijker zijn dan hamers (en niet zelfrijdende auto's), en die me op dat moment enorm veel kritiek en boze reacties opleverde. Immers ik laat zien dat het allemaal toepassingen zoeken voor hobbydrones wel degelijk direct kan leiden tot het versterken van deze technologieen in handen van (oorlog) activisten, en aan de instelling waar ik toen werkte werd dit soort onderzoek naar positieve drone toepassingen gedaan (wat dus volgens mijn blog dus gevaarlijk kon zijn in “verkeerde” handen). Sorry, maar met de NOS kop van 29 augustus 2026 “Hoe de hobbydrone de oorlog verandert”, krijg ik toch een soort zie-je-wel gevoel. Laat ik toch positief eindigen: we hoeven niet per se de toekomst als onveranderbaar te zien, wij zijn onderdeel van een natuur die groter en wijzer is dan wij ooit zullen worden!
Kop/foto van Nos site 29 augustus 2026
