Digitale techniek is fantastisch in een mogelijke/denkbare wereld, maar niet in de onze. Niet in een eindige wereld, waarin voor onze Natuurlijke Gastheer/dame wetten gelden van biologische groei- en verval. Hierin geldt, bijvoorbeeld, dat naarmate een organisme groter wordt, diens metabolisme relatief trager wordt: de wet van Kleiber, Energie = c.m^0,75. Een muis heeft relatief een veel sneller metabolisme dan een olifant. De massa (m) van een olifant is 100.000 keer zo groot is als die van een muis, de olifant gebruikt slechts 5623 keer meer energie: metabolisme (E) is 1/18 dat van de muis. In een wereld waarin mensen zijn gaan overheersen, zich steeds meer zijn gaan gedragen als rupsjes nooitgenoeg in Neverending Land, gelden andere, exponentiele, wetten met een macht niet van 0,75, maar van 1 of zelfs groter (zie deze blog).
Gisteren reed ik naar de bouwmarkt om materialen voor de waterafvoer voor de nieuwe wasbak op onze badkamer te halen. Bijna 40 kilometer reed ik heen en weer naar de dichtstbijzijnde open bouwmarkt (zondag), en ik kwam alsnog met lege handen thuis. Dit was echt voordat de hele voorraad in digitale systemen zat en er zo ontzettend veel keus per artikel was, uitgesloten. Toegegeven, als ik precies zou weten welke overzet-stukjes, lijm-moffen, verbindingen van 32mm naar 40mm of als die er niet waren van 32 naar 50 en dan van 50 naar 40 ik nodig had, zou ik wellicht me de reis hebben kunnen besparen. In het digitale systeem staat namelijk precies welk stukje in welk getal in welk filiaal aanwezig is. Als ik een robot was, had ik ongetwijfeld razendsnel kunnen vaststellen welke minimale verbinding constructie met de minimale afstand tussen huis en winkel of winkels (de Gamma en de Praxis in twee dicht bij elkaar liggende plaatsen, bijvoorbeeld) ik zou bezoeken via de absoluut kortste (of snelste) route. Maar zo werkt dat niet voor een mens.
In ieder geval werkt het niet zo voor mij. Als amateur vind ik het fijn om gewoon bij de schappen te staan en met het materiaal in zicht te redeneren, er zijn vaak meerdere oplossingen nodig, met de bochten, verbindingen etc. Dit is wat we agency noemen, de handelingsvrijheid die je als organisme hebt. In een wereld waarin veel voor gestructureerd is, is de handelingsvrijheid beperkt. Maar voorstructureren is noodzakelijk om agency te kunnen verplaatsen naar autonome systemen, zoals computers, of distributiesystemen, of robots. En dit doet een aanslag op de beschikbare (planetaire) bronnen...
Juist de digitale efficientie leidt tot uitputting en dus lege schappen. Ik heb de lege schappen geteld waarin 1 of geen artikel lag (omdat ik twee wastafels monteer, had ik alles dubbel nodig) 37,5%. Dat was, jonge mensen zullen het zich niet herinneren, in de Praxis (of Gamma) van 1999 volkomen ondenkbaar. Als dat zou gebeuren, werd er iemand op het matje geroepen wegen incapabel inkoopbeleid. Nu zijn we er aan gewend geraakt.
Efficientie en leven zijn absoluut niet aan elkaar gelijk te stellen. Het meest wonderlijke van de natuur is dat nooit iets 2 keer hetzelfde ontstaat, en dat organismen zowel op de schaal van de soort (de fylogenese) als op de schaal van het individu (de ontwikkeling ofwel ontogenese) continu veranderen, aanpassen aan wat op dat moment geldt. Altijd is elk leven, iedere cel, onderdeel van een complex en steeds veranderend geheel. Zielloze efficientie daaraan toevoegen (machine agency) is als een gif in het drinkwater mengen. Terughoudendheid hierbij is op zijn plaats. Dus in een wereld waarin geen levende organismen waren, die met elkaar complexe en steeds veranderende werkelijkheden produceren, met telkens van organisme (en zelfs sub-organisme) veranderende prioriteiten in agency, zou digitale techniek fantastisch zijn. Ik stel dan ook voor dat we niet als mensheid de ruimte gaan verkennen om in de toekomst de aarde te kunnen verlaten om te kunnen doorleven als we hier zo'n beetje al het leven hebben vertrapt. In plaats daarvan sturen we onze digitale agents de ruimte in, mogen ze met hun kunstmatige super intelligentie op zoek naar een planeet of zonnestelsel waar ze zelf een toekomst mogen opbouwen. De tech bazen mogen wat mij betreft mee, net als die vervelende alpha gorilla's aan het hoofd van de wereldmachten.
Hoe dan ook, ik heb wel weer een enerverende zondagmiddag gehad. En de wastafel? Ach, dat komt wel een keer!
de afvoer waar ik een wastafelsifon op moet aansluiten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten